ਮਹਿੰਗਾਈ ਦੀ ਮਾਰ: ਰਸੋਈ ਦੇ ਖਾਲੀ ਡੱਬੇ ਅਤੇ ਮੱਧਵਰਗੀ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਦੇ ਸੁੱਕਦੇ ਸੁਪਨੇ.... ਬਲਦੇਵ ਸਿੰਘ ਖਾਲਸਾ,,

ਅੱਜ ਮਹਿੰਗਾਈ ਸਿਰਫ਼ ਅਖ਼ਬਾਰਾਂ ਦੀ ਸੁਰਖੀ ਨਹੀਂ ਰਹੀ, ਇਹ ਹਰ ਉਸ ਘਰ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਬਣ ਚੁੱਕੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਤਨਖ਼ਾਹ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਖਰਚਿਆਂ ਦੀ ਲੰਮੀ ਸੂਚੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ’ਤੇ ਖੜ੍ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਵਰਤੀਆਂ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇ ਭਾਅ ਇਸ ਕਦਰ ਵੱਧ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਆਮ ਪਰਿਵਾਰ ਲਈ ਦੋ ਵਕਤ ਦੀ ਰੋਟੀ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਨਾ ਵੀ ਇੱਕ ਚੁਣੌਤੀ ਬਣਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।ਕਦੇ ਜਿਸ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਮਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਪਸੰਦ ਦਾ ਖਾਣਾ ਬਣਾਉਂਦੀ ਸੀ, ਅੱਜ ਉਸੇ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਕਈ ਵਾਰ ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ ਚੁੱਲ੍ਹਾ ਬਲਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਬਜਟ ਕਿਵੇਂ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਦਾਲ, ਆਟਾ, ਚਾਵਲ, ਤੇਲ, ਸਬਜ਼ੀਆਂ, ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਮਸਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸਾਬਣ ਤੇ ਹੋਰ ਘਰੇਲੂ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਤੱਕ—ਹਰ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਵਧਦੀ ਕੀਮਤ ਨੇ ਮੱਧਵਰਗੀ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਦੀ ਕਮਰ ਤੋੜ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੁੱਖ ਦੀ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਮੱਧਵਰਗ ਨਾ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਹੂਲਤਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਜੋ ਬਹੁਤ ਅਮੀਰ ਵਰਗ ਕੋਲ ਹਨ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਹਰ ਸਰਕਾਰੀ ਰਾਹਤ ਦਾ ਲਾਭ ਉਸ ਤੱਕ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਟੈਕਸ ਵੀ ਭਰਦਾ ਹੈ, ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਦਾ ਖਰਚਾ ਵੀ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ, ਘਰ ਦਾ ਕਿਰਾਇਆ ਜਾਂ ਕਰਜ਼ੇ ਦੀਆਂ ਕਿਸ਼ਤਾਂ ਵੀ ਭਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬੁਢਾਪੇ ਲਈ ਕੁਝ ਬਚਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਜੇਬ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸੁਪਨੇ—ਦੋਵੇਂ ਖਾਲੀ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।ਸਵਾਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਸਰਕਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਤਰਜੀਹਾਂ ਕੀ ਹਨ? ਕੀ ਆਮ ਆਦਮੀ ਦੀ ਰਸੋਈ, ਉਸਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ, ਉਸਦੇ ਘਰ ਦਾ ਬਜਟ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਬਚਤ ਵੀ ਸਰਕਾਰੀ ਨੀਤੀਆਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ? ਜਨਤਾ ਸਿਰਫ਼ ਚੋਣਾਂ ਵੇਲੇ ਯਾਦ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵੋਟ ਬੈਂਕ ਨਹੀਂ। ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅਜਿਹੀ ਵਿਵਸਥਾ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਿਹਨਤ ਦੀ ਕਮਾਈ ਨਾਲ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਜੀਣ ਦਾ ਹੱਕ ਮਿਲੇ।ਸਿਆਸਤ ਦਾ ਮਕਸਦ ਸਿਰਫ਼ ਵੋਟਾਂ ਹਾਸਲ ਕਰਨਾ ਜਾਂ ਸੱਤਾ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਣਾ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਅਸਲ ਸਿਆਸਤ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਮਾਂ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਸਮਝੇ ਜੋ ਬੱਚੇ ਦੀ ਪਸੰਦ ਦੀ ਸਬਜ਼ੀ ਮਹਿੰਗੀ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਖਰੀਦ ਸਕਦੀ, ਉਸ ਪਿਤਾ ਦਾ ਦਰਦ ਸਮਝੇ ਜੋ ਤਨਖ਼ਾਹ ਮਿਲਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਉਧਾਰ ਲੈਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੌਜਵਾਨ ਦੀ ਬੇਬਸੀ ਸਮਝੇ ਜੋ ਪੜ੍ਹ-ਲਿਖ ਕੇ ਵੀ ਘਰ ਦੇ ਵਧਦੇ ਖਰਚਿਆਂ ਅੱਗੇ ਆਪਣੇ ਸੁਪਨੇ ਛੋਟੇ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਹੈ।ਮਹਿੰਗਾਈ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਭਿਆਨਕ ਚਿਹਰਾ ਬਾਜ਼ਾਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ, ਘਰ ਦੀ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਥਾਲੀ ਵਿੱਚ ਖਾਣਾ ਪਰੋਸਦਿਆਂ ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਰੋਟੀ ਛੋਟੀ ਕਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਮਜਬੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ—ਇਹ ਸਮਾਜ ਦੀ ਆਰਥਿਕ ਹਕੀਕਤ ’ਤੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਸਵਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।ਅੱਜ ਲੋੜ ਹੈ ਕਿ ਸਰਕਾਰਾਂ ਸਿਆਸੀ ਗਣਿਤ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਉੱਠ ਕੇ ਮਹਿੰਗਾਈ ’ਤੇ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ। ਰੋਜ਼ਮਰ੍ਹਾ ਦੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਵਸਤਾਂ ਦੀਆਂ ਕੀਮਤਾਂ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਕਰਨਾ, ਜਮਾਖੋਰੀ ਅਤੇ ਕਾਲਾਬਾਜ਼ਾਰੀ ’ਤੇ ਸਖ਼ਤੀ ਕਰਨੀ ਅਤੇ ਮੱਧਵਰਗ ਲਈ ਠੋਸ ਰਾਹਤ ਦੀ ਨੀਤੀ ਬਣਾਉਣਾ ਸਮੇਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਲੋੜ ਹੈ।ਕਿਉਂਕਿ ਜੇ ਰਸੋਈ ਦੀ ਅੱਗ ਬੁੱਝਣ ਲੱਗੇ ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਤਰੱਕੀ ਦੇ ਅੰਕੜੇ ਉਸ ਘਰ ਦੀ ਭੁੱਖ ਨਹੀਂ ਮਿਟਾ ਸਕਦੇ। ਮਹਿੰਗਾਈ ਸਿਰਫ਼ ਕੀਮਤਾਂ ਦਾ ਵਧਣਾ ਨਹੀਂ—ਇਹ ਆਮ ਆਦਮੀ ਦੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਦਾ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਦਮ ਘੁੱਟਣਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਜੇ ਅੱਜ ਵੀ ਇਸ ਦਰਦ ਨੂੰ ਨਾ ਸਮਝਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਕੱਲ੍ਹ ਇਤਿਹਾਸ ਇਹ ਸਵਾਲ ਜ਼ਰੂਰ ਪੁੱਛੇਗਾ ਕਿ ਜਦੋਂ ਆਮ ਆਦਮੀ ਦੀ ਥਾਲੀ ਖਾਲੀ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਸੱਤਾ ਦੇ ਗਲਿਆਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜੀ ਚਿੰਤਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਸੀ? 
ਪੇਸ਼ਕਸ਼: ਬਲਦੇਵ ਸਿੰਘ ਖਾਲਸਾ,,